|
gespot
|
|
|
contact: [email protected]
|
tijdlijn
|
omdat niet iedereen Chipka leest :
Manchestergebouw genomineerd voor Architectuur Prijs Vlaanderen 2026 Het Manchestergebouw van Ligo Zuid-Oost-Vlaanderen, een school voor volwassenenonderwijs in de Vaartstraat, is genomineerd voor de Architectuur Prijs Vlaanderen 2026, die op zondag 7 juni wordt uitgereikt tijdens de Dag van de Architectuur. Het gebouw is die dag vrij te bezoeken van 10 tot 18 uur. Tussen 15 en 17 uur kan je in gesprek gaan met Areal Architecten, die de renovatie en herinrichting op zich nam. Inschrijven kan via vai.be Tijdens de opendeurdag van Ligo Zuid-Oost-Vlaanderen op maandag 15 juni (van 13 tot 19 uur) ontdek je het cursusaanbod en kan je meteen inschrijven. Meer info via ligo-zovi.be. |
Het gebouw heeft een architecturale en industrieel-archeologische waarde. De spinnerij van “Filature du Canal” voldoet perfect aan de beschrijving van een manchestergebouw en is ontworpen door architect Georges Forest uit Tourcoing en gebouwd door de firma Jules Blaton uit Brussel in 1911. In het Verenigd Koninkrijk, meerbepaald in het gebied Lancashire ontwikkelt men een nieuw type gebouw: een doosvormig, robuust fabrieksgebouw met meerdere verdiepingen, een plat dak, brandwerende stenen vloeren, grote open machinezalen en symmetrische ramen die steeds groter werden, zodat er genoeg daglicht kon binnen vallen. Typisch is dat er nog een aparte toren aanwezig is voor de ontstoffing en een aparte trapkoker met metalen trap als brandvrije nooduitgang. |
|
|
|
uit Chipka juni 2026 foto Iwein De Keyzer
|
Ruimtelijke ordening in Hofstade
Recent nieuwbouwappartement pal naast Onze Lieve Vrouwkapel te Wachtene uit 1779. |
Low budget renovatie in de Gasthuisstraat
|
Ook waardevol zijn de grote villa's uit de jaren '50 en '60. Twee op de Parklaan en drie op de Capucienenlaan. Ondertussen bijna allemaal gerenoveerd.
|
|
Klein Brussel
Het pand op de hoek van de Kattestraat Klein Brussel kreeg een nieuwe invulling. Voor hoe lang? Let op de schreeuwlelijke reclame op de vensters! |
OLV kerk Dendermonde
Het deksel van de doopvont is een kunstwerk van Aalstenaar Marc De Bruyn. De prachtige doopvont uit de 12de eeuw is een van de pronkstukken van de kerk. |
Utopia
vvak publicaties: mooi ingebonden en prominent aanwezig. vvak boekenkraam : ga naar de pagina PUBLICATIES |
|
Huis n°4 in de Stoofstraat
|
Op het huidige nummer 4 vinden we, naast de hofpoort van huis De Hert/Erve De Stove, een 19de-eeuwse stadswoning: een charmant enkelhuis met twee bouwlagen, drie traveeën en een zadeldak. De lijstgevel en typische stoeptreden geven het pand nog steeds zijn historische uitstraling. Het interieur is momenteel in verkommerde staat, maar bevat nog waardevolle erfgoedelementen die wachten op een nieuwe toekomst. Het gebouw is aangeduid als vastgesteld bouwkundig erfgoed én maakt deel uit van een beschermd geheel (‘stadswoning en arbeidershuizen’) door Agentschap Onroerend Erfgoed. Dat betekent dat verbouwen mogelijk is, maar met respect voor het karakter en met behoud van het gevelbeeld. Dit pand staat te koop… Wie voelt zich geroepen om dit stukje geschiedenis nieuw leven in te blazen en het engagement aan te gaan? Bron via: Agentschap Onroerend Erfgoed Vlaanderen en J. Ghysens, Geschiedenis der Straten van Aalst, 1986. Foto's: Agentschap Onroerend Erfgoed Vlaanderen (gevel) en immoscoop.be (interieur) |
|
Ridderstraat : twee stadskankers na meer dan 40 jaar verdwenen.
Het ronde gebouw was ooit de ingang van het RVA kantoor. Het appartementsgebouw was inderdaad al meer dan veertig jaar onbewoond. |
Gezichtsbedrog in de Korte Zoutstraat
Stadskanker: na 45 jaar leegstand en verwaarlozing werd de gevel gezandstraaald. En dat is het dan. Toegegeven het oogt in ieder geval netter. |
Tag op pijler Vredesmonument
Melding door vvak aan stad. Volgende dag verwijderd door stadsdiensten |
|
Station Aalst: Noodherstelling
De openingen in de voorzetwand zijn intussen dichtgemaakt. Deze gaten werden gebruiikt als afvalbak, waar allerlei vuilnis werd achtergelaten, waaronder ook injectienaalden en ander materiaal dat verband houdt met druggebruik. |
|
|
|
Troostprijs: twee infoborden in het Begijnhof
|
Naar aanleiding van de OMD 2024 waar dit onze voorstellen : Het begijnhof wordt een woonerf Masterplan noodzakelijk Geen parking meer tenzij voor bewoners Enkele parkeerplaatsen voor bezoekers maximum twee uur Parkeerplaats(en) voor mensen met een beperking Parkeerplaats voor dokter/verpleegster Laadpalen plaatsen Ilva centraal punt boven of ondergronds Bleekweide zeker behouden De groene ruimte palend aan Anna Snelstraat kan een waddie en/of een bloemenweide worden Appartementen restaureren Kunstwerk reinigen Herbestemming winkeltjes En...Info panelen plaatsen Het is natuurlijk geen gemakkelijke keuze want gaan voor renovatie betekent natuurlijk een bouwwerf |
|
Sint-Jozefkerk eindelijk uit de stellingen V.VAK sprong in de bres voor het behoud van de kerk
De Sint-Jozefkerk in Aalst is een neogotische basiliek, gebouwd tussen 1868 en 1908 om een nieuwe wijk aan het Esplanadeplein te bedienen. Ze is gewijd aan Jozef van Nazareth en met haar 80 meter hoge toren het hoogste gebouw van de stad. De kerk werd opgericht tijdens een bevolkingsgroei en symboliseert Aalsts expansie in de 19e eeuw. Door de jaren heen raakte het gebouw in verval, wat leidde tot een dringende noodzaak tot restauratie. In 2023 begon een meerjarige restauratiecampagne, met als doel het behoud van het erfgoed en een nieuwe functie voor de gemeenschap. Een opvallend moment was de plaatsing van een nieuwe windhaan in 2024, als bekroning van de eerste restauratiefase. Onder de haan werd een tijdcapsule geplaatst met een boodschap aan toekomstige generaties. De tweede fase van de werken, gericht op gevels en dak, start in het najaar van 2025 en zal enkele jaren duren. |
Nieuwerkerken kerk in de stellingen
De Onze-Lieve-Vrouwkerk in Nieuwerkerken is een samengestelde kerk met bouwdelen uit verschillende eeuwen. Het laatgotische koor dateert uit 1563–1568, terwijl de vieringtoren uit het begin van de 17e eeuw stamt. Een travee van het vroegere schip uit de 14e eeuw is nog zichtbaar aan de noordzijde. Het driebeukige schip in classicistische stijl werd gebouwd in 1721. De kerk is sinds 1947 beschermd als monument en erkend als bouwkundig erfgoed. Op 12 augustus 2025 startten restauratiewerken, met focus op de toren en het achterste toegangsdeurtje. Versleten leien worden vervangen, het kruis en de haan gerestaureerd, en beschadigde stenen zorgvuldig hersteld. De werken duren tot augustus 2026. Meer op de vvak nieuws pagina. |
Moorsel kerk in de stellingen restauratie van dak en zolder
De Sint-Martinuskerk in Moorsel is een historisch kerkgebouw met wortels die teruggaan tot de 12e eeuw. Volgens de overlevering werd ze gebouwd op de resten van een Heilige Sacramentskapel uit 1105, onder toezicht van de abdij van Affligem. De kerk is grotendeels opgetrokken uit zandsteen, met bakstenen verwerkt in de zijbeuken. De westelijke toren dateert uit de 13e eeuw, met een traptoren uit de vroege 14e eeuw aan de zuidzijde. Het schip telt drie beuken en een transept, waarvan de zuidzijde verbreed werd ten koste van het oorspronkelijke kruis. Het koor bestaat uit een rechte travee met zijkapellen en sacristieën aan beide zijden. De kerk is erkend als bouwkundig erfgoed en vormt een belangrijk religieus en cultureel ankerpunt in Moorsel. Zolder en dak worden gerestaureerd. En Later het inkomportaal en verschillende altaren. Kunstwerken in de kerk krijgen een opknapbeurt. De restauratie van het historische Van Peteghemorgel volgt later en zal pas in 2028 afgerond zijn. |
|
Troostmuur in Nieuwerkerken en Erembodegem suggestie van V.VAK
In september 2024 werd op het kerkhof van Nieuwerkerken de eerste troostmuur van Groot-Aalst ingehuldigd. Deze muur biedt bezoekers een plek van rust, reflectie en troost tijdens het rouwproces. Op de muur prijkt een gedicht van dichteres Nera Redant, aangebracht door Lieze Borms. Rondom het gedicht hangen porseleinen foto’s van geruimde graven, zonder namen, als stille getuigen van voorbije levens. In Erembodegem kwam er in 2025 een tweede troostmuur, met het gedicht “Zandloper” van Kyra De Backer. Kyra schreef het gedicht ter nagedachtenis van haar overleden vader, wat het project een persoonlijk en ontroerend karakter geeft. Naast het gedicht hangen ook hier foto’s van overleden inwoners, wat de muur een visueel en emotioneel ankerpunt maakt. Beide muren zijn initiatieven van de stad Aalst in samenwerking met lokale burgerplatformen, en dragen bij aan een warmere rouwcultuur. Frédéric Van der Nootstraat huis De Veylder wordt gerestaureerd
De directeurswoning in de Frédéric Van der Nootstraat in Aalst werd gebouwd in het begin van de 20e eeuw, vermoedelijk 1924. Ze werd ontworpen door architect De Smet. De straat zelf is genoemd naar Frédéric Van der Noot, een invloedrijke 19e-eeuwse burgemeester van Aalst met Brusselse roots. De woning getuigt van de burgerlijke bouwstijl uit die periode, met aandacht voor gevelornamentiek en symmetrie. Ze bevat prachtige glas in lood ramen. De werken omvatten onder meer vernieuwen van het dak, gevelreiniging en het herstel van originele schrijnwerkelementen. |
Grafkapel De Clippele De Wolf gerestaureerd
De grafkapel De Clippele–De Wolf op het kerkhof van Aalst werd recent gerestaureerd als eerbetoon aan een vooraanstaande Aalsterse familie. De familie De Clippele speelde een prominente rol in de 19e-eeuwse burgerij van Aalst, met banden in de politiek, advocatuur en het notariaat. De kapel is een neogotisch bouwwerk met waardevolle grafmonumenten en symboliek die verwijst naar status en geloof. De restauratie werd mogelijk gemaakt via een projectrekening bij de Koning Boudewijnstichting, met steun van erfgoedliefhebbers. Doel van de werken was het behoud van funerair erfgoed en het herstellen van de kapel in haar oorspronkelijke glorie. De restauratie omvatte onder meer het reinigen van natuursteen, herstel van glas-in-loodramen en het stabiliseren van de structuur. De kapel is nu opnieuw een waardige plek van herinnering en erfgoed op het Aalsterse kerkhof. |
Begijnhofkerk dak wordt hersteld het kruis prijkt opnieuw op de torenspits
De Begijnhofkerk, ook bekend als de Sint-Catharinakerk, werd gebouwd in 1786 op de resten van oudere gebedshuizen van het Aalsterse begijnhof. Ze is een classicistisch gebouw met waardevolle interieurelementen zoals een 17e-eeuws orgel, een klok uit 1514 en beelden uit de 16e eeuw. De kerk werd in 1973 beschermd als monument, samen met delen van de oude begijnhofmuur. Na het overlijden van het laatste begijntje in 1954 raakte de kerk in onbruik, tot ze in 2005 een nieuwe bestemming kreeg als Roemeens-Orthodoxe parochiekerk. De huidige dakrestauratie is noodzakelijk om het gebouw structureel te beveiligen en waterinfiltratie tegen te gaan. Het kruis dat om veiligheidsredenen werd verwijderd prijkt nu terug mooi gerestaureerd op de torenspits. De werken worden gecoördineerd door de stad Aalst in samenwerking met de Vlaamse overheid en erfgoedorganisaties. De vzw CORFOO, opgericht door leden van de Roemeens-Orthodoxe gemeenschap, ondersteunt de restauratie via socio-culturele initiatieven. Dankzij deze samenwerking krijgt de kerk opnieuw een toekomst als spirituele en culturele ontmoetingsplek. |
|
Kerk Erembodegem hier is het
hoog tijd voor stellingen zowel binnen als buiten. Blijkbaar zijn er ook al een paar dakpannen verdwenen. |
Nieuwstraat nr 58 gevel in slechte staat
|
Korte Nieuwtraat 12 Bevel tot staking van de werken
-wijzigen van het bouwvolume -stabliteitswerken -alles zonder omgevingsvergunning Zaterdag 18 oktober 2025 werd er verder gesloopt. Alles moest eraan geloven, vloeren, parket, marmeren schoorstenen, deuren met glas in lood vensters, enz. Hopelijk blijft de gevel gespaard. |
Stadskankers
De woningen op het Keizersplein nrs 17a en 17b vormden ooit samen één geheel.
In 1818 verkocht Romanus De Wolf aan zijn zoon Henri August en zijn vrouw Maria-Catherina Cosyns een huis met hof en achterbouwen, gelegen naast het zijne voor de prijs van 5670 gulden. Het pas getrouwd koppel mocht de waterput met bijbehorende pomp op zijn domein gebruiken. Na het overlijden van Henri-August (1790-1893) bleef Marie Catherina Cosyns hier wonen zoals was opgesteld in het huwelijkscontract van 23 juni 1817. Er volgden verschillende verbouwingen en vandaag vormen beide gebouwen (17a en 17b) één geheel. De familie De Wolf-Cosyns diende in 1835 een bouwaanvraag in om de gelijkvloerse verdieping te mogen verbouwen. In 1892 volgde een nieuwe bouwaanvraag. Vandaag staan deze beschermde gebouwen al veertig jaar te verkrotten. Kiest men voor facadisme dan blijft de vraag gaat men voor de toestand begin 20ste eeuw of toestand na 1948?
Meer: ga naar pagina stadskankers.
Bron : het verhaal van de Keizer -
17b werd pas later aangekocht, in 1948 werd het terug een afzonderlijke woning.
Stad weigert vergunning voor sloop en nieuwbouw aan het Keizersplein 17/17b. Meer
Blauw : Toestand eind 18de eeuw. De rechterpoort maakte plaats voor een venster. Dat venster werd dan verwijderd om plaats te maken voor een electriciteitscabine. Pas later werd het rechter gebouw aangekocht, zie rood kader, om het dan in 1948 opnieuw te verkopen.
|
Rood : Toestand begin 20ste eeuw tot 1948.
|
Geel : Toestand begin 20ste eeuw. Opgelet op deze foto ontbreekt het linker deel van het gebouw. Zie rood kader op de foto hierboven. Het ontbrekend gedeelte staat op het originele plan zie foto met blauw kader.
Foto uit het boek van Stephane De Pauw. |
Geel : Toestand midden 20ste eeuw : rechts het deel dat in 1948 verkocht werd.
Opgelet op de foto ontbreekt het linker deel van het gebouw. Zie rood kader op de foto hierboven. Het ontbrekend gedeelte staat op het originele plan zie foto met blauw kader. Foto uit het boek van Stephane De Pauw. |